ریفلاکس معده و درمان با جراحی و لاپاراسکوپی

z

ریفلکس یا ترش کردن معده، سوزشی است که در قفسه‌ی سینه و درست پشت استخوان جناغ احساس می‌شود. این عارضه، مشکل شایعی است که اکثر مردم در برخی از مواقع از آن رنج می‌برند و در صورت لزوم به شیوه‌ای مؤثر به کمک دارو قابل درمان است. با این حال در صورتیکه این مشکل مرتباً اتفاق بیافتد، می‌تواند نشانگر در جریان بودن یک مشکل جدی پزشکی باشد. نوع مزمن این بیماری با سوزش‌های مکرر سر دل همراه است. باید توجه داشت که اگر این بیماری بدون درمان رها شود، عوارض آن می‌توانند بسیار شدید و حتی دائمی باشند.

در صورتیکه شما نیز از مشکل ریفلکس معده‌ی متوسط تا شدید رنج می‌برید، ما جراحی آنتی‌ریفلکس را به شما پیشنهاد می‌دهیم. دکتر راسخي  با بهره‌گیری از تخصص و تجربه‌ی خود در تکنیک‌های مختلف جراحی، بسته به نیاز شما، بهترین روش‌های درمانی را برای حصول اطمینان از رسیدن به بهترین نتایج ممکن، به شما ارائه می‌دهد. شما می‌توانید برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت وقت ملاقات از طریق شماره‌۰۲۱۷۷۶۸۹۴۶۷ با ما تماس بگیرید.

بیماری رفلکس معده (GERD) چیست؟


اگر چه واژه‌ی ترش کردن برای توصیف بسیاری از مشکلات گوارشی به کار می‌رود، با این حال در اصطلاح پزشکی، این مسئله در واقع به عنوان نشانه‌ای از بیماری ریفلکس معده شناخته می‌شود. در این حالت، اسید معده از معده به مری بازگشت یا اصطلاحاً ریفلکس می‌کند و احساس ناملایمی مانند سوزش را در ناحیه‌ی بین دنده‌ها و یا درست زیر گردن ایجاد می‌کند. ممکن است این احساس در سرتاسر قفسه‌ی سینه و درون گردن و گلو گسترش یابد. بسیاری از بزرگسالان این احساس سوزش زننده‌ را حداقل یک بار در ماه تجربه می‌کنند. دیگر نشانه‌های این عارضه می‌تواند شامل حالت تهوع یا استفراغ، اشکال در بلع و سرفه‌های مزمن یا خس‌خس باشد.

عوامل ایجاد رفلکس معده


زمانی که شما غذا می‌خورید، ماده‌ی غذایی از مسیری به نام مری از دهان به معده‌ی شما منتقل می‌شود.در منتهی‌الیه پایین مری عضله‌ای حلقوی با نام اسفنکتر تحتانی مری (LES) قرار دارد. این عضله مانند شیری یکطرفه عمل کرده و اجازه‌ی عبور مواد غذایی به معده را می‌دهد و در حالت طبیعی، بلافاصله پس از آن بسته می‌شود تا از بازگشت مواد داخل معده، که دارای محتویاتی اسیدی هستند، به مری جلوگیری کند. مشکل ریفلکس زمانی روی می‌دهد که این عضله‌ی حلقوی به درستی عمل نکند و مواد اسیدی امکان راه یافتن به مری را پیدا کنند و منجر به سوختن بخش پایینی آن شوند. این مسئله منجر به تحریک و التهاب مری و در نتیجه بروز مشکل ریفلکس معده و نهایتاً آسیب به مری خواهد شد. گاهی برخی از بیماران به شرایطی دچار می‌شوند که در آن سلول‌های جداره‌ی پایین مری تغییر می‌کنند. این حالت مری بارت نامیده می‌شود. این مشکل از این جهت که می‌تواند خطر ایجاد سرطان مری را افزایش دهد، بسیار حائز اهمیت می‌باشد.

آنچه منجر به رفلکس معده می‌شود


برخی از افراد به‌طور طبیعی با یک عضله‌ی اسفنکتر ضعیف به دنیا می‌آیند. برای برخی دیگر، مصرف مواد غذایی چرب و تند، استفاده از انواع خاصی از داروها، پوشیدن لباس‌های تنگ، کشیدن سیگار، نوشیدن الکل، انجام ورزش‌های شدید و یا تغییرات شدید وضعیت بدن (در هنگام خم شدن یا دراز کشیدن) می‌تواند باعث شل شدن این عضله و در نهایت ریفلکس معده شود. در بسیاری از بیمارانی که از مشکا ریفلکس معده رنج می‌برند، عارضه‌ی فتق هیاتال نیز مشاهده می‌شود. در این حالت، بخش بالایی معده متورم شده و بالاتر از دیاگرام و داخل حفره‌ی سینه قرار می‌گیرد. این پدیده به پیشرفت مشکل ریفلکس اسید معده کمک می‌کند. معمولاً انجام جراحی برای رفع مشکل ریفلکس معده، این مشکل را نیز بر طرف می‌کند.

درمان رفلکس معده


معمولاً مشکل ریفلکس معده تدریجاً طی سه مرحله‌ی درمان می‌شود:

تغییر سبک زندگی

در بسیاری از موارد، تغییر در رژیم غذایی و مصرف داروهای آنتی‌اسیدی می‌تواند به کاهش دفعات رخداد و شدت علائم این عارضه کمک کند. کم کردن وزن، کاهش یا پرهیز از مصرف دخانیات و الکل و تغییر در شیوه‌های غذا خوردن و الگوهای خواب نیز می‌تواند مفید باشد.

دارودرمانی

در صورتیکه پس از تغییر در سبک زندگی، علائم کماکان باقی بمانند، ممکن است به انجام دارودرمانی نیاز شود. داروهای آنتی‌اسیدی، اسید معده را خنثی می‌کنند و قادرند میزان تولید اسید معده را نیز کاهش دهند. مصرف این داروها در تسکین علائم مؤثر خواهد بود. مصرف برخی از داروهای دیگر نیز می‌تواند در کاهش التهاب مری مؤثر باشد. باید دقت داشت که مصرف این داروها با مشورت با پزشک یا جراح صورت بگیرد.

جراحی

ممکن است برای بیمارانی که تغییرات سبک زندگی یا درمان دارویی جوابگوی آن‌ها نباشد یا افرادی که دیگر تمایلی به ادامه‌ی مصرف داروها برای کنترل علائم خود ندارند، انجام عمل جراحی در نظر گرفته شود. جراحی درمانی بسیار مؤثر برای رفع مشکل ریفلکس معده است. رایج‌ترین جراحی مشکل ریفلکس معده فوندوپلیکاسیون نامیده می‌شود. در این عمل، مشکل فتق هیاتال، در صورت وجود، بر طرف شده و بخش بالایی معده به دور بخش انتهایی مری پیچیده می‌شود تا عضله‌ی اسفنکتر تحتانی مری تقویت شود و عملکرد یک طرفه‌ی آن برای جلوگیری از ریفلکس اسید معده، مجدداً احیا شود. این عمل از طریق ایجاد برشی طولانی در قسمت فوقانی شکم، یا در شیوه‌ی بیشتر مرسوم و با حداقل تهاجم آن، با ایجاد چندین برش کوچک انجام می‌شود. این عمل، جراحی لاپراسکوپی نامیده می‌شود.

ytفوندوپلیکاسیون لاپاروسکوپی

در این عمل از ابزاری مخصوص و دوربینی کوچک با نام لاپاروسکوپ برای انجام جراحی و ایجاد برش‌های بسیار کوچک استفاده می‌شود. این دوربین قادر به بزرگنمایی حفره‌ی شکمی و در نتیجه افزایش دقت در حین انجام جراحی می‌باشد. معمولاً برای انجام این جراحی سه یا چهار برش کوچک ایجاد می‌شوند که درد و ناراحتی کمتری را پس از عمل و دوره‌ی بهبودی کوتاه‌تری را خواهند داشت.

مزایای روش‌های لاپاروسکوپی
  • کاهش درد پس از عمل
  • کوتاه کردن زمان بستری در بیمارستان
  • بازگشت سریعتر به کار

فوندوپلیکاسیون باز

در این روش سنتی جراحی فوندوپلیکاسیون، برشی بسیار طولانی ایجاد می‌شود و جراح مستقیماً با دستان خود عمل را انجام می‌دهد. هر چند امروزه در پرتو تکنیک‌های کمتر تهاجمی جدید، استفاده از این شیوه‌ی جراحی بسیار کاهش یافته است، لیکن ممکن است هنوز شرایطی وجود داشته باشند که جراح استفاده از جراحی فوندوپلیکاسیون باز را به عنوان بهترین روش درمانی شما، ترجیح دهد.

انتظارات پس از عمل

  • پس از جراحی، بیمار باید در منزل درگیر فعالیت‌های سبک باشد و از بلند کردن اجسام سنگین یا انجام فعالیت‌های شدید برای مدت زمان کوتاهی که توسط جراح تعیین می‌شود، خودداری کند.
  • درد خفیفی معمولاً پس از عمل احساس می‌شود، با این حال ممکن است داروهای ضددرد برای دروه‌ای کوتاه برای برخی بیماران تجویز شوند.
  • معمولاً استفاده از داروهای آنتی‌ ریفلکس پس از جراحی نیاز نیست.
  • اکثر جراحان به‌طور موقت رژیم غذایی بیمار را با مایعات و به دنبال آن مصرف تدریجی خوردنی‌های جامد، اصلاح می‌کنند. بهتر است بلافاصله پس از عمل پیرامون محدودیت‌های رژیم غذایی خود از جراح سؤال کنید.
  • شما احتمالاً قادر خواهید بود، پس از گذشت مدت زمان کوتاهی، به فعالیت‌های عادی خود بازگردید. فعالیت‌هایی از قبیل دوش گرفتن، رانندگی، بالا رفتن از پله‌ها، بلند کردن وزنه، کار و برقراری رابطه‌ی جنسی.
  • حتماً پس از عمل با مطب پزشک خود تماس بگیرید و جلسات ملاقاتی را برای بررسی وضعیت خود ترتیب دهید.